بچه که بودیم به نظرمون خوشبختترین اونی بود که اسباب بازی های بیشتری داشت.
بزرگتر که شدیم فکر کردیم اون فرد درسخون تره
سن که بالاتر رفت دیدیم همه چیز پوله
ولی بعدنا که به خونه آخر بازی برسیم فکر کنم نظرمون بازم عوض شه ولی نمی دونم آیا امید که تو همه ی این مراحل همرامون بود بازم کنارمون باشه یا نه!!